“Cosplay คือศิลปะ” เบื้องหลังความเบียวที่ลึกซึ้งกว่าที่คิดของ Adam Bolero ผู้เชื่อว่าศิลปะไม่จำเป็นต้องอยู่แค่บนกระดาษ
โบว์ – สุนิสา ปรีชาเชาว์ หรือชื่อในวงการคอสเพลย์ว่า Adam Bolero เป็นศิลปินคอสเพลย์ที่อยู่ในวงการมามากว่า 20 ปี ตั้งแต่ช่วงมัธยมปลายจนถึงตอนนี้ที่วัย 34 ปี พร้อมด้วยผลงานและรางวัลจากเวทีต่าง ๆ มากมาย เธอหาเลี้ยงชีพจากการคอสเพลย์และอาชีพแวดล้อมรอบวงการนี้มาโดยตลอด
แต่คำตอบแรกที่โบว์ให้กับเรากลับทำให้เซอร์ไพรส์ไม่น้อย
“คอสเพลย์เป็นอะไรที่ไร้สาระครึ่งนึง และไม่ไร้สาระอีกครึ่งนึง”
นี่คือคำตอบจากคนที่คลุกคลีอยู่ในวงการมาเกือบทั้งชีวิต วันนี้เราอยากชวนคุณมาทำความรู้จักโลกของคอสเพลย์ผ่านสายตาของโบว์ ที่ทั้งเบียว สนุก ทุ่มเท และเต็มไปด้วยศิลปะ
แต่คำตอบแรกที่โบว์ให้กับเรากลับทำให้เซอร์ไพรส์ไม่น้อย
“คอสเพลย์เป็นอะไรที่ไร้สาระครึ่งนึง และไม่ไร้สาระอีกครึ่งนึง”
นี่คือคำตอบจากคนที่คลุกคลีอยู่ในวงการมาเกือบทั้งชีวิต วันนี้เราอยากชวนคุณมาทำความรู้จักโลกของคอสเพลย์ผ่านสายตาของโบว์ ที่ทั้งเบียว สนุก ทุ่มเท และเต็มไปด้วยศิลปะ
คอสเพลย์ = เบียว?
เราถามโบว์ถึงภาพลบที่คนมักมีต่อคอสเพลย์
“ต้องยอมรับว่าสายตาคนนอกยังมีอคติกับคนที่คอสเพลย์อยู่ มองว่าเราไม่อยู่กับความเป็นจริง ผู้ใหญ่บางคนก็มองว่าเด็กพวกนี้มัวแต่ทำเรื่องไร้สาระ เปลืองเงินพ่อแม่”
“อย่างเวลาเราอยู่บนเวที อยู่กับเพื่อน เราก็จะเล่นกันเต็มที่เลย แบบ นารูโตะ นินจาคาถาไรงี้ (ทำเสียงทำท่าตาม) แล้วบางทีมีคนตะโกนมาว่า ‘เฮ้ย ขอดูบัตรประชาชนหน่อยดิ้ อยากรู้ว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย’ หรือพอรู้ว่าเราคอสเพลย์ สายตาก็จะเปลี่ยนไปทันที”
ตอนแรกที่เราแต่งคอสเพลย์ครอบครัวว่าอะไรไหม?
“เขาก็เป็นห่วงนะ เพราะเราคอสตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย เขาก็จะกังวลเรื่องเรียนว่าจะกระทบไหม แต่เราก็พยายามให้เห็นว่าเราจัดการเวลาได้ จนตอนนี้เราหาเลี้ยงชีพจากคอสเพลย์ได้เลยจริงๆ”
แล้วตัวเราเอง มองคอสเพลย์ยังไง?
“เราว่าคอสเพลย์ไร้สาระครึ่งนึง ไม่ไร้สาระครึ่งนึง ที่บอกว่าไร้สาระเพราะมันเป็นพื้นที่ที่เราปลดปล่อยความเบียว ปลดปล่อยอารมณ์ความเป็นตัวเองออกมาได้เต็มที่—อีกครึ่งที่ไม่ไร้สาระคือมันใช้สกิลเยอะมากกว่าจะออกมาเป็นตัวละครตัวนึง คนภายนอกอาจคิดว่าแค่แต่งตัวเป็นตัวการ์ตูน แต่มันมีรายละเอียดมากกว่านั้นเยอะ”
“ต้องยอมรับว่าสายตาคนนอกยังมีอคติกับคนที่คอสเพลย์อยู่ มองว่าเราไม่อยู่กับความเป็นจริง ผู้ใหญ่บางคนก็มองว่าเด็กพวกนี้มัวแต่ทำเรื่องไร้สาระ เปลืองเงินพ่อแม่”
“อย่างเวลาเราอยู่บนเวที อยู่กับเพื่อน เราก็จะเล่นกันเต็มที่เลย แบบ นารูโตะ นินจาคาถาไรงี้ (ทำเสียงทำท่าตาม) แล้วบางทีมีคนตะโกนมาว่า ‘เฮ้ย ขอดูบัตรประชาชนหน่อยดิ้ อยากรู้ว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย’ หรือพอรู้ว่าเราคอสเพลย์ สายตาก็จะเปลี่ยนไปทันที”
ตอนแรกที่เราแต่งคอสเพลย์ครอบครัวว่าอะไรไหม?
“เขาก็เป็นห่วงนะ เพราะเราคอสตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย เขาก็จะกังวลเรื่องเรียนว่าจะกระทบไหม แต่เราก็พยายามให้เห็นว่าเราจัดการเวลาได้ จนตอนนี้เราหาเลี้ยงชีพจากคอสเพลย์ได้เลยจริงๆ”
แล้วตัวเราเอง มองคอสเพลย์ยังไง?
“เราว่าคอสเพลย์ไร้สาระครึ่งนึง ไม่ไร้สาระครึ่งนึง ที่บอกว่าไร้สาระเพราะมันเป็นพื้นที่ที่เราปลดปล่อยความเบียว ปลดปล่อยอารมณ์ความเป็นตัวเองออกมาได้เต็มที่—อีกครึ่งที่ไม่ไร้สาระคือมันใช้สกิลเยอะมากกว่าจะออกมาเป็นตัวละครตัวนึง คนภายนอกอาจคิดว่าแค่แต่งตัวเป็นตัวการ์ตูน แต่มันมีรายละเอียดมากกว่านั้นเยอะ”
“คอสเพลย์”
ศาสตร์แห่งศิลปะ
โบว์เล่าให้ฟังว่า การจะสร้างชุดคอสเพลย์หนึ่งชุด ต้องใช้แทบทุกศาสตร์ของศิลปะ
“อย่างเราทำชุดเอง ก็ต้องมีการแกะแบบ ดูว่าตัวละครมีผ้ากี่ชิ้น มีผ้าแบบไหนแบ้าง ต้องเข้าใจเรื่องผ้า ว่าผ้าแบบไหนถึงจะเหมือนต้นฉบับ สวย และใช้งานได้จริง ต้องวาดแบบ ตัด เย็บ แต่งหน้า เซ็ตวิก ทำพร็อพ ยิ่งลงสีนะ หืม อัปสกิลสุดๆไปเลย”
“อย่างเราทำชุดเอง ก็ต้องมีการแกะแบบ ดูว่าตัวละครมีผ้ากี่ชิ้น มีผ้าแบบไหนแบ้าง ต้องเข้าใจเรื่องผ้า ว่าผ้าแบบไหนถึงจะเหมือนต้นฉบับ สวย และใช้งานได้จริง ต้องวาดแบบ ตัด เย็บ แต่งหน้า เซ็ตวิก ทำพร็อพ ยิ่งลงสีนะ หืม อัปสกิลสุดๆไปเลย”
โบว์ยังเล่าให้ฟังต่อว่าถ้าคนที่คอสเพลย์เพื่อประกวด ก็ต้องเพิ่มทักษะอื่นอีก เช่น การเขียนบท การดีไซน์โชว์ การแสดง รวมถึงการดูแลหุ่นรูปร่างให้เหมือนตัวละคร
“คือถ้าทำทั้งหมดนี้แล้วยังบอกว่าไร้สาระอยู่ เราว่าต้องคิดใหม่แล้วนะ (หัวเราะ)”
“คือถ้าทำทั้งหมดนี้แล้วยังบอกว่าไร้สาระอยู่ เราว่าต้องคิดใหม่แล้วนะ (หัวเราะ)”
พอเราได้ฟังโบว์เล่าก็ค่อย ๆ เริ่มรู้สึกว่าคนที่อยู่ในวงการนี้เหมือนโบว์ ถ้าชอบเพียงผิวเผินคงจะไม่พอแน่ ๆ ภายนอกถูกฉาบให้ดูสนุกด้วยความแฟนตาซี แต่เบื้องหลังก็เป็นศาสตร์ที่ต้องใช้ฝีมือไม่ต่างจากงานคราฟต์แบบอื่น ๆ เลย
ความสุขที่ได้กลายเป็นตัวละครที่รัก
แม้คอสเพลย์จะใช้ทักษะศิลปะมากมาย แต่หลายคนยังไม่มองมันเป็นศิลปะเทียบเท่าการวาดภาพหรืองานช่างฝีมืออื่น ๆ
“สำหรับเรามันคือศิลปะ เพราะมันรวมทั้งสกิล ความคิดสร้างสรรค์ ความชอบ และความทุ่มเท ของคนคนนึงเอาไว้ในทุกชิ้นงาน มันจึงไม่ต่างจากศิลปะแขนงอื่นเลย”
ความรู้สึกระหว่างที่ได้ทำ
“พอรู้ว่าจะคอสเป็นใคร เราก็จะอินมาก มีแพชชั่นกับการแกะแบบ ลุ้นระหว่างทำว่าจะออกมาเป็นยังไง พอเสร็จแล้วได้เห็นตัวเองกลายเป็นตัวละครที่ชอบ มันคือความรู้สึกที่ดีที่สุด”
“ยิ่งตอนที่คนอื่นชมนะ โอ้โห มันเป็นอะไรที่แบบ (เงียบไปแปปนึก) มันปลื้มอะ โอ้ยภูมิใจในตัวเองจังเลยว่ะ ที่เราทำได้ขนาดนี้”
“สำหรับเรามันคือศิลปะ เพราะมันรวมทั้งสกิล ความคิดสร้างสรรค์ ความชอบ และความทุ่มเท ของคนคนนึงเอาไว้ในทุกชิ้นงาน มันจึงไม่ต่างจากศิลปะแขนงอื่นเลย”
ความรู้สึกระหว่างที่ได้ทำ
“พอรู้ว่าจะคอสเป็นใคร เราก็จะอินมาก มีแพชชั่นกับการแกะแบบ ลุ้นระหว่างทำว่าจะออกมาเป็นยังไง พอเสร็จแล้วได้เห็นตัวเองกลายเป็นตัวละครที่ชอบ มันคือความรู้สึกที่ดีที่สุด”
“ยิ่งตอนที่คนอื่นชมนะ โอ้โห มันเป็นอะไรที่แบบ (เงียบไปแปปนึก) มันปลื้มอะ โอ้ยภูมิใจในตัวเองจังเลยว่ะ ที่เราทำได้ขนาดนี้”
ไม่ตัดสินคนที่ไม่เข้าใจ
เมื่อถามถึงคนที่ยังไม่เข้าใจหรือมีมุมมองลบ ๆ โบว์ตอบกลับแบบไม่มีดราม่า:
“เข้าใจได้ มันอาจเป็นเรื่องที่เขาเข้าไม่ถึงจริง ๆ หรือก็แค่รู้แล้วว่าเป็นยังไงแต่ก็ไม่ชอบเฉย ๆ เหมือนเราที่ไม่เข้าใจบางอย่าง เช่น คนเล่นพระเครื่องงี้ เราก็ไม่เข้าใจความชอบของเขาเหมือนกัน”
“แต่สำหรับเรา มันไม่ไร้สาระแน่นอน ถ้าไร้สาระ เราคงไม่ทำ”
“เข้าใจได้ มันอาจเป็นเรื่องที่เขาเข้าไม่ถึงจริง ๆ หรือก็แค่รู้แล้วว่าเป็นยังไงแต่ก็ไม่ชอบเฉย ๆ เหมือนเราที่ไม่เข้าใจบางอย่าง เช่น คนเล่นพระเครื่องงี้ เราก็ไม่เข้าใจความชอบของเขาเหมือนกัน”
“แต่สำหรับเรา มันไม่ไร้สาระแน่นอน ถ้าไร้สาระ เราคงไม่ทำ”
ภาพวาดแทนใจ
นอกจากคอสเพลย์ โบว์ยังมีพื้นฐานด้านการวาดภาพ และวันนี้เธอเลือกวาดภาพตัวเองในชุดคอสเพลย์ เพื่อสะท้อนความรู้สึกที่มีต่อสิ่งนี้
“รูปนี้คือเราในชุดคอสเพลย์ที่เราชอบ ทั้งดีไซน์ ท่าทาง แอคติ้ง มันสื่อถึงเราในอารมณ์ต่าง ๆ อยากให้เห็นว่าสิ่งนี้มันมีเสน่ห์ในแบบของมัน”
“รูปนี้คือเราในชุดคอสเพลย์ที่เราชอบ ทั้งดีไซน์ ท่าทาง แอคติ้ง มันสื่อถึงเราในอารมณ์ต่าง ๆ อยากให้เห็นว่าสิ่งนี้มันมีเสน่ห์ในแบบของมัน”
“รู้สึกดีใจมากที่ได้กลับมาวาดรูป ระบายสีอีกครั้ง เพราะเป็นสิ่งที่แต่ก่อนเราชอบมาก ๆ…ไม่ได้จับมาเป็น 10 ปีแล้ว”
สกิลวาดรูปช่วยอะไรในการคอสเพลย์ไหม?
“ช่วยเยอะเลย ถ้าไม่ได้ฝึกศิลปะมาก่อน ตอนเริ่มคอสเพลย์คงยาก ศิลปะทำให้เราดึงภาพในหัวออกมาเป็นความจริงได้ชัดเจนขึ้น”
สกิลวาดรูปช่วยอะไรในการคอสเพลย์ไหม?
“ช่วยเยอะเลย ถ้าไม่ได้ฝึกศิลปะมาก่อน ตอนเริ่มคอสเพลย์คงยาก ศิลปะทำให้เราดึงภาพในหัวออกมาเป็นความจริงได้ชัดเจนขึ้น”
ถึงคนที่ทำอะไรบางอย่าง แต่ยังไม่มีใครยอมรับ
“อย่าให้ความกลัวมาขวางความเจริญของเรา อยากให้ตั้งใจพัฒนาตัวเอง ทำสิ่งที่เชื่อ ทุกอย่างไม่ได้ขึ้นอยู่กับคนอื่นเลย เป็นตัวของตัวเองนี่แหละ ที่จะพาให้เราจะค้นพบตัวเองจริง ๆ แล้วเราจะรักตัวเองมากกว่าเดิม”
ถ้าวันนั้นเลิกไปก่อนจะพลาดอะไร?
“คงไม่ได้เห็นคอมมูนิตี้ที่ใหญ่ขึ้นขนาดนี้ มีคนหลากหลาย ทุกเพศ ทุกวัย แบบนี้ ไม่ได้เจอเพื่อนที่ชอบอะไรเหมือน ๆ กัน คงเศร้าเลยแหละ”
ถ้าวันนั้นเลิกไปก่อนจะพลาดอะไร?
“คงไม่ได้เห็นคอมมูนิตี้ที่ใหญ่ขึ้นขนาดนี้ มีคนหลากหลาย ทุกเพศ ทุกวัย แบบนี้ ไม่ได้เจอเพื่อนที่ชอบอะไรเหมือน ๆ กัน คงเศร้าเลยแหละ”
Art for All
“ศิลปะไม่จำเป็นต้องอยู่บนกระดาษ มันคือสิ่งที่เรารักที่จะทำ ต่อให้ไม่มีคนชอบก็ไม่เป็นไร แค่เราชอบก็พอแล้ว”
สำหรับแบรนด์ Renaissance เราเชื่อเหมือนกับคุณโบว์ว่า ศิลปะไม่ใช่สิ่งที่ถูกจำกัดให้อยู่แค่ในกรอบหรือบนกระดาษเท่านั้น ไม่ว่าไสตล์หรือความสนใจของคุณจะเป็นแบบไหน มันมีคุณค่าในตัวเอง เพราะศิลปะคือสิ่งที่เป็นของทุกคนที่มีใจรักที่จะทำมัน
และเราหวังว่าเราจะเป็นส่วนหนึ่งที่มอบแรงบันดาลใจและพลังให้กับนักสร้างสรรค์ทุกคนได้เสมอ
และเราหวังว่าเราจะเป็นส่วนหนึ่งที่มอบแรงบันดาลใจและพลังให้กับนักสร้างสรรค์ทุกคนได้เสมอ
